Lidia Kupczyńska - Jankowiak

Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk plastycznych we Wrocławiu, dyplom 1973 - pod kier. prof. Haliny Olech. Profesor sztuk plastycznych 1994. 1998 nadanie tytułu nukowego - profesor nadzwyczajny.

Dorobek artystyczny: kompozycje "Przenikanie", Eksplozja", "Ptaszyska"1978 Muzeum Narodowe we Wrocławiu; formy z cyklu "Rytmy" 1993-94 "Formy tektoniczne" 1996-97; forma "Wiatr" Muzeum Ceramiki Mizunami Japonia; udział w wielu wystawach, targach, konkursach m. in.: wystawa indywidualna w Galerii Kalambur Wrocław 1973, Wystawa okręgowa Prezentacje Wrocław 1974, Międzynarodowe targi Takon 1974, 1975, Międzynarodowy przegląd odzieży Liberce1974 i Liberce 1975, Kongres mody krajów RWPG 1974, kolekcje odzieży sportowej Londyn i RFN 1975, Wystawa Ceramiki i Szkła na V festiwalu Studentów Szkół artystycznych w Cieszynie 1976, XXXV Konkurs Ceramiki Artystycznej Faenza Włochy 1977, XXXVI Konkurs Ceramiki Artystycznej Faenza 1978, Międzynarodowa Wystawa Ceramiki Artystycznej pt.: Tworzywo ceramiczne w sztuce współczesnej w Sopocie 1979, Konkurs Ceramiki Artystycznej Faenza 1979, I Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 79, Wystawa Ceramiki Wiedeń 1980, , Konkurs Ceramiki Artystycznej Faenza 1981, II Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 81, Wystawa XXXV-lecie ZPAP Wrocław 1982, III Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 83, Wystawa ceramiki Polskiej Faenza 1983, Wystawa ceramiki Polskiej Vallauris Francja 1985, IV Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 85, V Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 87, Międzynarodowa wystawa ceramiki CEVIDER-FLAM 88 - Valencia 1988, wystawa indywidualna w galerii "Desa" Wrocław 1990, wystawa Środowiska Naturalnego REIMS Francja 1991, V Miedzynardowe Triennale Ceramiki Sopot 1991, konkurs "Concurso Internationale de DISENO INDUSTRIAL - CEVIDER 92 w Walencji 1992, wystawa "International Ceramics Competition`92" Mino 1992, konkurs "23 Concurso International de design industrial - Cevider`93 Walencja, wystawa "Ceramika młodych" Lublin, Wrocław 1993, "wystawa projektanci ceramiki użytkowej" Hiszpania 1994, Wystawa ekologiczna "Człowiek-Sztuka-Środowisko" Wrocław Opole 1995, wystawa indywidualna "Lapidarium" Oborniki Śląskie 1995, wystawa "Szkoła plastyczna we Wrocławiu - tradycja i teraźniejszość" Brunszwik, Halle 1995, wystawa indywidualna "Postrzeganie przestrzeni" TV Wrocław 1996, wystawa BWA Ludwigshaffen Niemcy 1996, wystawa zbiorowa w ramach Wratislavia Cantans Wrocław 1996, wystawa 50-lecia ASP we Wrocławiu 1996, wystawa "Ceramika młodych `97" Wrocław Lublin Leszno.

Nagrody i odznaczenia:

Rektora (zesp. II st.), I Nagroda na IV Biennale Ceramiki Polskiej Wałbrzych 1985, "International Ceramics - Festival 89" Mino Japonia 1989, Rektorska (II st.).

Ceramika Lidii Kupczyńskiej-Jankowiak, chociaż wywodząca się z naczyń i funkcji im przeznaczonych, jest uniwersalna bowiem każdy obiekt sam w sobie stanowi uniwersum: jest jednocześnie naczyniem i rzeźbą.

Naczynia są na tyle odrealnione od wszelkich typowych dla nich wyznaczników, że nie tracą własnej tożsamości, a jednocześnie stanowią esencjonalną, interesującą formę przestrzenną. Artystka unika wszelkiej ozdobności, koncentruje się na wymowie bryły, rozwarstwionej rytmicznymi reliefami, formowanej odważnie i wyraziście.

Integralnie z ową bryłą współistnieje szkliwo pokrywające jej powierzchnię: ono nie tyle ją dekoruje co stanowi o jej wymowie, jej tożsamości. Ta sama forma przyobleczona w inne szkliwo prezentuje się zupełnie inaczej, nabiera innych znaczeń i podtekstów, prowokuje inne skojarzenia.

Szkliwo jest w jakimś stopniu wynikiem przypadku, ale przypadek, nieprzewidywalność ostatecznego efektu nadanego przez proces wypalania, jest zarazem ryzykiem jak i atutem twórczości ceramicznej.

Tutaj szkliwo stanowie niezwykle wyrafinowaną kompozycję malarską i zapewne gdyby je można było zdjąć, jak skórę z naczynia i rozpostrzeć w przestrzeni, stałoby się nastrojowym obrazem. Z kolei gdyby formy zostały pozbawione koloru, dostrzec by można jak bardzo są one esencjonalne, co zwielokratnia nie tylko ich wielofunkcyjność, ale przede wszystkim wieloznaczność.

Dążenie do syntezy jest dążeniem do absolutu, a ceramika Lidii Kupczyńskiej-Jankowiak jest tego oczywistym przykładem.

Zofia Gebhard

II PRACOWNIA PROJEKTOWANIA CERAMIKI PRZEMYSŁOWEJ

Kierownik prof. Lidia Kupczyńska-Jankowiak

dr Kazimierz Pater

as. Piotr Kołomański

Założenia programowe:

Każdy projektant tworzy własne obrazy rzeczywistego świata, kumulując i poddając doświadczniom zgromadzone informacje, wartości, doznania i pragnienia. Możemy zatem powiedzieć że każdy projektant bardziej lub mniej podatny jest na świadome lub podświadome akceptowanie i przyswajanie rzeczywistości, która z różnych względów jest dla niego wygodna i zrozumiała. Dlatego też często podświadomie wyzwala w sobie mechanizmy samoobrony, blokując dostęp nowych informacji, ponieważ mogłyby one naruszyć status quo postrzeganego i akceptowanego świata.

Celem kształcenia naszej pracowni projektowania ceramiki przemysłowej jest kształcenie dynamicznych projektantów przygotowanych do świadomego i konstruktywnego korzystania ze zgromadzonych informacji oraz do świadomego rozwiązywania problemów z zakresu wzornictwa użytkowego i architektonicznego, nie pomijając cech osobowości studenta. Osiągnięcie tego celu jest możliwe przez pielęgnowanie atmosfery potrzebnej do rozwoju cech osobowości studenta oraz poprzez rozwijanie u studenta uniwersalnych umiejętności.